Бер малай елга буена уйнарга барган. Ул судан алтын тарак табып алган да өенә алып кайткан. Төнлә аның тәрәзәсенә Су анасы килеп:
— Тарагымны бир! — дип кычкыра башлаган.
Малайның әнисе улына:
— Урланган әйбердән яхшылык булмас. Кеше әйберен хуҗасына кайтар, — дигән.
Малай таракны алып елгага барган да суга ташлаган. Шуннан соң Су анасы аны үзенә бүләккә күп кенә алтын-көмеш биреп җибәргән.
Күрше малай моны күреп, үзе дә баерга теләгән. Ул Су анасыннан алтын сораган, әмма бушка гына алмакчы булган, хезмәт итәргә теләмәгән. Аңа Су анасы берни дә бирмәгән, ул буш кул белән кайткан.
Әкияттән дәрес · Мораль сказки
Үзеңнеке булмаганны алма, чөнки урланган байлык бәхет китерми. Чын байлык — намуслы хезмәттә.
